|
By wykonać zdjęcie 3d tą metodą, musimy spełnić dwa istotne warunki:
- posiadać dwa identyczne aparaty (i oczywiście lepiej by były załadowane dwom identycznymi błonami)
- aparaty te muszą być tak sprzężone, by za jednym naciśnięciem, w obu zwolnienie migawki nastąpiło jednocześnie
Tu pojawia się podstawowy problem: zwolnienia migawki w jednym czasie w obu skrzynkach. Oczywiście nie jest to warunek niezbędny, bez tego też zdjęcie będzie miało głębię o którą nam chodzi. Jednak poruszające się obiekty, wyjdą źle jeśli zmontujemy z nich zdjęcie trójwymiarowe.
Kolejną rzeczą na którą trzeba zwrócić uwagę, jest to by oba aparaty miały te same nastawy ekspozycji i ostrości. W ferworze walki można o tym czasem zapomnieć i zmienić warunki ekspozycji w jednym aparacie gdy w drugim zostaną z poprzedniego zdjęcia. Teoretycznie sytuację może rozwiązać automatyka, jednak i tu trzeba uważać. Czasem to lekkie przesunięcie aparatów, może powodować że na sensor pomiarowy padnie ciut inne światło, a nawet z innych przedmiotów. Wtedy jeden aparat dobierze dłuższy czas naświetlania i na oglądanym zdjęciu 3D mogą pojawić się nieścisłości. Przesunięcie to, może również wpłynąć na różne nastawienie ostrości w aparatach, jeśli i ona będzie automatyczna.
Zalety i wady dwóch aparatów |
 |
|
+ można robić zdjęcia przedmiotów w ruchu,
– ilość potrzebnego ewentualnego osprzętu mnożymy x2 :-)
– sami musimy zadbać o odpowiednie "złączenie" obu aparatów
|
